Yaratıldı mı seni tanıdıktan sonra
Sensiz bir an
Gün değil saat değil
An diyorum an
Yola çıkıyorum yönüm sen
Denize vuruyorum kalbimi
Kıyım sen
Ruhumu teslim ediyorum rüzgâra
Saçlarımı okşayan sen
Masamdaki fazladan tabak
Kadehimdeki efkâr
Hem de hiç boşalmadan
Sabaha kadar tekrar tekrar dolan
Pencereden bakıyorum yahu
Öylece boş boş
Gelmeyeceksin biliyorum
Yine de ayak sesine irkiliyorum
O değil bekleme diyorum
Nafile
Dinletemiyorum
Sana uyuyorum sana uyanıyorum
Aradaki zamanlarda seni okuyor
Seni yazıyorum
Kitaplarda illaki senli bir cümle geçiyor
Kalemimin mürekkebi
Senden başka harf bilmiyor
Var mı ki sensiz bir an
Yaratıldı mı ki
Çalar saati bile sana kurmuşum
Var mı ki
Bundan ötesi
Bu köşe yazısına henüz yorum yapılmamış.
Yorum Yazın