Kadın Erkek Eşit Olsa

Kadın ve erkeğin eşit olduğunu duyan İsrafil, sür 'u üfler kıyameti başlatırdı.
Şartlar eski zamanlara oranla biraz daha iyileştirilmiş olsa da tam bir eşitlikten söz edemeyiz.
Toplumumuzda kadın hâlâ ikinci plandaki yerini koruyor.

Sessiz sedasız bir direniş. Evde, iş yerinde, sokakta, okulda.
Çoğu aile yapılarında kadının okuyup okumayacağına, eş seçimine, aileden kalan mirasın ne kadarına sahip olacağına hatta doğuracağı çocuk sayısına aile büyükleri karar verir.
Ataerkil düzenin olduğu aile ve toplum kurallarına göre kadın yok ve yük sayılmaya devam ediyor.

Çocukluktan ele alırsak, eşitsizliği daha net görebiliriz.
Aynı ailede doğmuş kız ve erkek çocuğu asla aynı haklara ve özgürlüklere sahip değildir. Erkeğe ileride aile bakacak gözüyle bakıldığından okuma ve mesleğini seçme özgürlüğü doğuştan verilirken, kız çocuğu zaten evlenecek ona bakan bir eşi olur gözüyle bakılır.

Evdeki arabanın ikinci sahibi erkek çocuktur. Daha on altısında şehirler arası şoför olurken. Kız çocuğu fırsat verilirse belki on sekizinde elleri titreyerek direksiyona dokunabilir. Mal ayrımında da aynı protokol uygulanır. Onun kocası var...

Şimdiki nesil daha şanslı olsa da ataerkillikten paylarını almaya devam ediyorlar. Aynı eğitimi almış, hatta daha yüksek dereceyle mezun olmuş olsa bile aynı işe erkek alınır. Alt neden, kadının evlenmesi durumunda eşinin çalışmasına izin vermeme ihtimali. 

Evli ise hamilelik ve çocuk olma ihtimali göz önüne alınarak işe alınmaması. Erkek bir sıfır önde. Hem çalışıp hem evlilik yürütmesi durumunda.

Evin ve işin tüm yükünü kadın üstlenir. Konumu ne olursa olsun aile bireylerinin hastalanması, eşin terfi sonucu şehir değiştirme durumunda kadın fedakârlık etmek zorundadır. Aynı meslekten iki oyuncuyu, yazarı ele alalım. 

Erkek odasına kapanıp aylarca yazabilir, prova yapabilir. Kadın bunu yaparken hem erkeğin konforunu sağlamaya devam eder, çocukların bakımı ve ev düzenini devam ettirir. İkisinden de aynı performans beklenir.

Onca yüküne rağmen kadın başarabilir. Bir ofiste erkek çalışan çoğunluktaysa, kadının terfi alması ya da proje onaylatması imkansız gibi bir şeydir. Erkek hegomanyası bir kadının gölgesinde olmayı kaldıramaz.

Yazılı kanunlar bile olsa bu düzenin içinde kadınların ne kadar var olacağına erkekler karar verir. Kadın özgürleşirken erkek düşman olmak zorunda değildir.

Erkek özgürleşirken de kadın susmak zorunda değildir. Kadın ve erkek aynı kulvarda koşamaz. Erkek kadının da desteğini alarak tek başına ideallerine yürürken, hayallerini yanındaki kadın sayesinde gerçekleştirir. Kadın ise kucağında çocuğu, omuzlarında evinin ve eşinin sorumluluğuyla ilerlemek zorundadır.

Özgürlük illa da bir şeyleri yapmak değildir. Gerçek özgürlük yapabilme yollarının açık olduğunu bilmenin rahatlığıdır. Bu rahatlık erkeğe doğuştan bahşedilirken, kadın söke söke almak zorundadır.

Bunu yaparken de ayağına takılan çelmelerden kurtulmak. Sarfedilen ağır sözleri tolere etmek konusunda erkekten iki kat daha güçlü durmak zorundadır. Neticesinde kadın, maniple edilerek ona atfedilen görevlerin dışına çıkmaması konusunda uyarılara maruz kalır. Hayır kelimesi lügatinden çıkarılmış, emir eri olması beklenir.

Yine aynı kadından eşinin bir sebepten çalışamaz duruma geldiğinde çalışması, hiç direksiyonuna oturtulmadığı arabayı kullanması hastane nöbetleriyle birlikte her şeyi kusursuz idame ettirmesi beklenir.

Demem o ki eşitlik, ancak erkek bir kadının şartlarında olup da bunları başarabiliyorsa işte o zaman eşitliktir. Yani imkânsız! İşte o zaman İsrafil sür a üfler kıyameti başlatır. İsrafil de erkek bir melek neticesinde. Hemcinslerini kurtaracaktır...