Aklına Geldim mi?..

Hep bir alma derdindesin be insanoğlu,

Hep bana Rabbena…

Hayatı sorgularken kendini de aldın mı karşına,

Ben, kime ne verdim ki

Amasız cevaplar aldın mı kendinden.

Helalleştin mi

Alma verme terazini doğru tuttun mu

Meyve yerken fidan geldi mi aklına

Çiçek koklarken tohum

Yavrusunu sevdiğin kuzunun anası

Yolun güzelliğini överken

Yoldaşın geldi mi aklına

Sevmeyi çok basite almışsın

Hep sana ne verildiğine bakmışsın

Huzur bulduklarında kusur aramışsın

Sen sevmeyi çok yanlış anlamışsın

Gelemedi diye dosta küsmüşsün

Kalamadı diye yâre

Göçüp gitti diye atana küsmüşsün

Sen varamamışsın yerinde duran menzile küsmüşsün

Sen sevmeyi çok basite almışsın

Dost gelmiş iki eli kanda yanına

Kıymetini bildin mi

Yar sevişince güzel gelmiş gözüne

Küsmesine gönül koymuşsun

Evlat tatlı gelmiş göğsünü gere gere gezerken

Bir acı sözüne kırılmışsın

Kardeş küçük iken kardeşmiş

Araya mal girmiş, el girmiş darılmışsın

Sevmek ama gerçekten sevmek

Yokken de sevmek değil miydi

Annenin yaptığı aşı annen gidince sevmeyi mi bıraktın

Tadını bildiğin meyveyi bulamayınca

Yavrunu koklayamayınca

Kardeşi sarılamayınca

Velhasıl her şeyi tadında sevmedin mi

Sen sevmeyi yanlış anlamışsın

Hiçlikte sevmekti gerçek sevgi

Yokken de var gibi

Hayatına dokunduğu ilk gün gibi

**********&**********

Sen Gittim Sanırsın

Sen bir tek kalbini koy bavula

Kırığını döküğünü ayıkla da getir

Ben tamir ederim.

Bilirsin elimden her iş gelir.

Ha unutmadan,

Saçından bir tel olsun koy yanına,

Yoka korkarım kokunu unutacağım.

Bir fotoğrafın var mı halihazırda,

Korkarım bakışlarını unutacağım.

Çok zaman oldu değil mi,

Çok sular aktı köprünün altından.

Hatta köprü bile eskidi

Adın geçer dost meclislerinde,

Konuşuyoruz ara sıra diyorum.

Sesini “unuttum” diyemiyorum.

Tarihleri tekrar ediyorum içimden

Bugün şuradaydı, bugün burada.

Üstüne üstlük tek başıma,

Doğum günü mumunu üflüyorum,

Hep aynı dilekleri mırıldanarak…

Bazen öyle çok istiyorum ki

Kızmak öfkelenmek,

Çarpıp gönül kapını gitmek.

Gidersem unuturum diye çok korkuyorum.

Adımı bildiğim kadar eminim,

Sende de durum böyle.

Bir iki satır bir şeyler yaz

Koy bavula…

Çok bir şey yazmana gerek yok.

“Özledim” de yeter.

Ben okudukça çoğaltırım,

Şiir olur muhtemelen.

Sonra büyür masal olur…

Uzun kış gecelerinin ve sadece sevenlerin masalı

Çölde, diye başlar kimi zaman.

Bazen de sarayda kim bilir.

Belki de henüz keşfedilmemiş bir gezegende

Sen gittin sanıyorsun ya,

Anılar bırakmaz seni,

Sen gittim sanırsın.

Sadece unutulunca gitmiş oluyor insan...

Yani ben unutmadan hiçbir yere gidemezsin

Sen gittim sanırsın.

Hadi topladın ne var ne yok ele avuca gelen,

Hatta kırdın döktün giderken,

Yetmedi ateşe verdin de gittin…

Sen sadece gittim sanırsın,

Ezbere biliyorum her zerreni,

O küllerden boy boy resmini yaparım.

Sen gittim sanırsın,

Benim sevgimse sana can veren,

Ben sevdiğim sürece varsın.

Yok öyle kafana estikçe gitmeler,

Kendini kandırırsın,

Sen gittim sanırsın…

Ne farkın olurdu benim için herkesten,

Ben seni böyle sevmesem.

Memleket değil dünya değiştirsen,

Sen sadece gittim sanırsın…

Bir bahane bulup bin ile çarpsan.

Çoktan geçti bu sevda madde alemi,

Şimdi bilme sen pek mühim değil,

Zaman sana da öğretir gerçeği.

Sen sadece gittim sanırsın,

Sevmek denen illetin bir cahili bir de şakası olmaz…

Yazılı kanunu kuralı olmaz.

Sandığın gibi iki kişiyle oynanmaz.

Sen gittin diye de oyun bozulmaz.

Dedim ya,

Sen sadece gittim sanırsın…

08.02.2025/Gül-Can