Yukarıdaki mütevazı davetiyeyi gördünüz mü?..
10 günde bir, haftada bir bizlere ulaştırıldı. Temmuz ayından itibaren internet aracılığı ile sade bir şekilde; işin suyunu çıkarmadan, işi bulandırmadan hep davet ettiler…
Çiftçiye Destek Projesi kapsamında yerli ve milli tohumluk arpa dağıtım törenine davet ediyorlar.
Gürültü, şamata tantana var mı? Yok!
Şov var mı?.. Yok!
Gelen, giden, beklenen, bekleten, bekleyen var mı? Yok! Biz bizeyiz…
Neydi CHP’nin sloganı, “Çiftçi Buluşması”! Adama sormazlar mı? Kaç yıldır görüşemiyordunuz da birdenbire ve de hep birden buluşmaya karar verdiniz! Üstelik ülke çapında! Çiftçinin derdini dinleyeceksiniz! Var mı elde yapacak bir şey?.. Yok, ne olsun! hâl, hatır soruyorsunuz. Peki, ayçiçek tohumlarının işe yarayıp yaramadığını sordunuz mu? O da yok!
Bu cenaha bakalım! Bin ton arpa, arpa ekicisini ihya eder, eder de niye davul zurna yok!
Niye bağıra çığıra dağıtmıyorsunuz.
Çünkü orta da gerçekler var, hayal tacirliği yapılmıyor.
Belediyelerin, tarım kalkınma projelerine en iyi örnek Silivri Belediyesi oluyor.
Büyük resmi gören kopup geliyor. Çiftçi ile buluşma deniliyor ama ortada çiftçi yok iyi mi?..
Yani olaya şöyle bakın! Karşılığı olduğuna inandırıldığınız bir köye arabanızla gidiyorsunuz, sonra da diğer köyler buraya gelsin diyorsunuz! Gelirler mi?.. İhtimaline binaen diyebilirim ki giden kişi mahalle delegesidir.
Oysa bu cenahta, çiftçinin ayağına kadar gidilip tohum götürülüyor sonra çiftçi arabasıyla geliyor, arpalık tohumunu alıyor gidiyor. Yani herkes üstüne düşeni yapıp gidiyor.
Belediye Başkanı, seçim korkusu yaşıyor mu?
Oy kaygısı çekiyor mu?
Şu rakip, bu rakip diye düşünüyor mu?..
Yok hiç hissetmedim!
İşini yapıyor, geleceğe bakıyor. Peki, biz ona bakabilecek miyiz? Hiç sanmam! Giderken, iyi bir envanter bırakıp gidecek. Nereye mi?.. Yakında öğrenirsiniz…