Hemen ilk baştan söylemeliyim ki bu gece izlediğimiz görsel şölenin verdiği mesajlar çok anlamlı oldu. “Trakyalı Amazonlar” belgeseli şu günlerde hele hele ramazan ayında iftar sonrası beni çoookk eski günlere götürdü…
Gittiğim, gezdiğim gördüğüm Trakya köylerinden kadınlarımızın şu saat içinde 150 km’lik yoldan gelip, Silivrili kadınlarımızla buluşmak istemeleriyle ve bizleri bu güzel insanlarla buluşturan Silivri Belediyesi Kültür Müdürümüz Meral Türkmen Terlikçi’ ye çok defa teşekkür etmeyi kendimizde görev bilirim.
O ne güzel anlatım Engin Deniz, o nasıl mesajlar?.. Bittim kurgularınıza Valla! Size de ayrıca teşekkür ederim.
Belgeselin ana konusu Trakya’da birçok kadını kültür iletişimi ile bir araya getirerek, yaşadıkları çevreyi geliştirmek, var olan kültürün kaybolmadan, muhafaza edilerek gelecek kuşaklara taşınmasını sağlamak ve de köylü kadınlarının üretimlerini sosyalleştirerek ve İletişim ağını yaygınlaştırarak devamlılığı yönünde görsel çalışmalar ile yoğunlaşarak iletişime geçmektir.
Ee, Nerede Bizim, Sivil toplum Kuruluşları; Kadın derneklerimiz, Kent Konseyimiz, Ka-Gi-Der derneğimiz! Yoklar, O kadınlar 150 km uzaktan geliyorlar. Biz gelemiyoruz… Hiç mi kayda değer bir şey bulamadınız…
Bakın Yıllar öncesinden bahsedeyim.
Bu Şehirden bir Fuat Bulcan Bircan, Bir Nahit Uykusuz bir Şinasi Günaydın abilerimiz geçtiler…
Silivri Sporu, Bandoyu, Orkestrayı, Tiyatroyu falan, bir kalem geçelim.
Bütün milli bayramlarda şehrin orta yerinde sinema yaparlardı. Bulcan Abinin dükkanının önüne bir “Beyaz Perde” çekilir. O minik makinelerle Öncelikle Kurtuluş Savaşının parça parça da olsa mücadelesini gösterirlerdi. Kağnılarla mermi taşırken kadınlar, Bulcan Abim arkalardan bağırır “Allaahh” diye, arkasından koca çarşı inlerdi…
Ya, sonra? Sonrasında ya karıncaların kollektif yaşamlarını anlatan filmler seyrettirilir ya da Arıların yaşamlarını konu eden filmler seyrettirilir.
Sizce, 10 yaşındaki bir çocuğa ne, karıncaların yaşamından ya da arıların birlikteliğinden Öyle mi? Oysa En güzel yurttaşlık dersini kültür buluşmaları ile veririlerdi…
Bu akşam Lüleburgaz köylü kadınları izlerken aklımdan çocukluğum geçti… Ruhunuz Şad olsun; Bulcan Bircan, Nahit Uykusuz, Şinasi Günaydın… Sizlerin neler yaptıklarını/ neyi anlattığınızı unutmuşuz meğer!..
Teşekkür ederim. Meral Türkmen Terlikçi tabanı sağlam tutuyorsun…
Gelecekten ben de umutluyum…
Teşekkür ederiz… Engin Deniz Atlı, Sema Fener, Çapan Özçelik; Nurhan Karabiber, Fatma Efe, Sebahat Bozkurt, Emel Akyıl, Kudret Bodur, Canan Sohtorik, Hayriye Kayalar, Kabire Avcı, Emine Özkan.
En kısa zamanda buluşmak ümidiyle… 25.03.2025 Lütfi Ertürk
Bu köşe yazısına henüz yorum yapılmamış.
Yorum Yazın