Aziz Nesin’e kulak verelim:
“ Maaşımı her aldığımda, mahallemdeki çocukların da payını ayırırım. Kel Yusuf’un, Tembel Gülsüm’ün, Haylaz Murat’ın… Enayi der konu komşu bana.
Onlar bir çocuğun vazgeçilmez sevincindeki sırrı ne bilsinler!
Olur da ölürsem bir gün, çocuklar en çok nereye ayak basıyorsa beni oraya gömsünler. Yaşarken yüreğinde taşıdı, ölürken de sırtında taşıyor desinler.”
“Bir çocuğun vazgeçilmez sevincindeki sırrı” bilenlerden biriyim Üstadım! Maaşımdan pay ayırmasam da her AVM’ye uğradığımda bir şeyler alırım.
En sevdikleri de LOLİPOP !.. Fotoğrafta görüldüğü gibi çeşitli renkte üretiliyor. Tatları da ayrı ayrı. Çileklisi var, limonlusu var,sakızlısı var !
Fotoğrafta görüldüğü gibi rengârenk: Kırmızı, mavi, sarı, siyah…Dikkat ederseniz yeşil renkliyi almadım fotoğrafa. Nemalazım, netameli bir seçim olurdu yaptığım. Öküz altında sıpa arayanlar da az değil çevremde!
İki günlüğüne Biga’ya gitmiştik bu yaz. Çocukluğumu geçirdiğim caddeye uğradım. Oradan Çiçeklidede semtine geçtik. Sokakta oynayan bebelerle karşılaştık. Onların ikisine lolipop uzattım. Gören geldi, duyan geldi. Bereket versin yanımda yeterince varmış! En az on çocuk…Meğer buradaki küçük küçük alçak evlere Suriyeliler yerleşmiş !Mahallemizde nüfus da hayli yoğunlaşmış.
Kısa gezimize çok şey sıkıştıralım dedik.
Biga’mız Balıkkaya tepesinin eteklerinde kurulmuştur.Bu sarp kayalıkta bir mağara vardır. Çocukluğumuzda oraya çıkmak cesur olmayı gerektirirdi. Tehlikeli tırmanış sonrası mağaraya girdiğimizde korkumuz daha da artardı.Mağaranın içinde kadına benzeyen bir kaya vardı. Rivayyete göre günahkâr bir kadını Allah taş yapıp buraya hapsetmişti! Göğsünden sızan suyun da bebeğini emziremeden taş yapıldığı için sütü olduğu değerlendirilirdi.
İşte bu mağaranın üstüne bir kafe- restoran yapıldı 8-10 yıl önce. Oraya çıkıp çay içmek geldi aklımıza. Dostumuz, öğrencimiz Mina Dikici bize birer çay ısmarlamaktan kaçınmaz herhalde diye düşündük. MRG Otel’in karşısındaki evinden aldık onu, yola koyulduk.
Büyük Şadırvana yaklaştığımızda, 3 yaşlarında bir kız çocuğu, annesinin eteğinden çekeleyip bir şeyler söylemeye çalışarak ilerliyordu. Durduk, lolipopu uzattık. Anne şaşkınlıkla; “ Nereden biliyordunuz” dedi, bize. Neyi, diye sorduk. “Şadırvan bakkaliyesine lolipop almaya gittiğimizi!” Biz de şaşırdık ! “Kargalar söyledi” deyip devam ettik yolumuza.
“ Bir çocuğun –ve annesinin-sevinci” mutluluğumuza mutluluk kattı Aziz Nesin üstadım. Tepe Kafe’de içtiğimiz çayların da lezzetine lezzet !..